PRODUKCJA TV
Sztuka Ekranowana XVI Krzysztof Izdebski -Cruz
Sztuka Ekranowana XV Piotr Naliwajko
Sztuka Ekranowana XV –Piotr Naliwajko artysta- malarz, którego obrazy wyróżnia doskonała umiejętność posługiwania się barwą, światłem, tonem. Mistrzowsko stosuje kompozycje obrazu, które pozwalają na interakcje z widzem. Postaci z obrazów Naliwajki zdają się wychodzić do widza, opowiadają swoją historię, zapraszają do swojego świata. Wybiera duże formaty. Umiejętności posługiwania się pędzlem na płótnie nauczył się w pracowni Jerzego Dudy-Gracza. Mieszka i pracuje w Chorzowie.
Sztuka Ekranowana XV –Piotr Naliwajko artysta- malarz, którego obrazy wyróżnia doskonała umiejętność posługiwania się barwą, światłem, tonem. Mistrzowsko stosuje kompozycje obrazu, które pozwalają na interakcje z widzem. Postaci z obrazów Naliwajki zdają się wychodzić do widza, opowiadają swoją historię, zapraszają do swojego świata. Wybiera duże formaty. Umiejętności posługiwania się pędzlem na płótnie nauczył się w pracowni Jerzego Dudy-Gracza. Mieszka i pracuje w Chorzowie.
Piotr Naliwajko artysta- malarz, którego obrazy wyróżnia doskonała umiejętność posługiwania się barwą, światłem, tonem. Mistrzowsko stosuje kompozycje obrazu, które pozwalają na interakcje z widzem. Postaci z obrazów Naliwajki zdają się wychodzić do widza, opowiadają swoją historię, zapraszają do swojego świata. Wybiera duże formaty. Umiejętności posługiwania się pędzlem na płótnie nauczył się w pracowni Jerzego Dudy-Gracza. Mieszka i pracuje w Chorzowie.
Sztuka Ekranowana XIV - Andrzej Dragan
Andrzej Dragan- sztuką fotografowania zajmuje się od 2003 roku. Wypracował własną technikę cyfrowej obróbki fotograficznej, którą nazywa "retuszem światłem". Znany jest z szokujących, prowokacyjnych i kontrowersyjnych sesji fotograficznych. Fotografował wiele znanych osób, m.in. Jerzego Urbana, Jana Peszka, Davida Lyncha. Jest doktorem fizyki na Uniwersytecie Warszawskim.
Sztuka Ekranowana XIII Polski Teatr Tańca
Polski Teatr Tańca to bohater zbiorowy kolejnego odcinka Sztuki Ekranowanej. „W teatrze tańca, który sytuuje się w przestrzeni teatru post dramatycznego istnieje specyficzna forma przekazu. Zamiana „przedstawiania” na „wyrażanie” jest koniecznością(…). Historia Polskiego Teatru Tańca to ustawiczny proces, który czerpiąc z laboratoryjnych źródeł teatru, podejmuje jednocześnie skuteczny dialog ze światową, współczesną sztuką tańca” Ewa Wycichowska.












